مراسم هفتمین دوره ی برگزیدگان انجمن صنفی سراسری تئاتر کودک و نوجوان ایران(توکا) و بزرگداشت و اهدای مدالیوم به استاد گرانقدر "عباس جهانگیریان" شنبه ۷ خرداد ساعت ۱۷:۳۰در سالن شهناز خانه ی هنرمندان برگزار می شود.. اجرای این مراسم را الهه رضایی مجری توانمند و نوستالژی دهه ی شصت برعهده دارد 

اسامی نامزدهای رشته های مختلف هفتمین دوره ی برگزیدگان انجمن صنفی سراسری تئاتر کودک و نوجوان ایران به شرح زیر می باشد : 

نمایشنامه نویسی:

دزد لالایی ها….فائزه فیض شیخ الاسلام/بهرام جلالی پور

آرزوهای یک موش کور……سعید ابک

بی چیز….مهدی فرشیدی سپهر  

موسیقی:

بی چیز…..مانی مزکی

یک روز و دو فصل….امین پروین

دزد لالایی ها…..محمدرضا معین

طراحی صحنه:

هفت خوان کودکان……حسین مزینانی

اپلیکیشن بابایاب…..سینا ییلاق بیگی

دینگ دینگ دنگ……حامد زحمتکش

دزد لالایی ها……سینا ییلاق بیگی

کاشف گیج……سینا ییلاق بیگی

طراحی لباس:

مامبو جامبو……مریم کرمی

شب دوست داشتنی…..فاطمه عبدالله زاده

دزد لالایی ها……ریحانه مطهری

کاشف گیج……فهیمه حسینی

کارگردانی :

بی چیز…..مهدی فرشیدی سپهر

دزد لالایی ها…آرش شریف زاده

آرزوی یک‌موش کور…. وحید نفر

کاشف گیج…. میلاد رمضانی 

بازیگری مرد:

مهدی فرشیدی سپهر….بی چیز

احمد خیر آبادی…..دزد لالایی ها

خالق استواری……آرزوی یک موش کور

سعید ابک…..آرزوی یک موش کور

علی باروتی…..آرزوی یک موش کور

میلاد رمضانی….کاشف گیج

بازیگری زن:

المیرا پارسا…..مامبو جامبو

فاطمه سید طالبی……مامبو جامبو

سمن قناد…..اپلیکیشن بابایاب

طهورا کریم خانی….مامبو جامبو

میترا شجاعی…..دزد لالایی ها

فاطمه فَرَکی…..هدیه سحرآمیز

به گزارش روابط عمومی با پیوستن جواد مولانیا، تیم بازیگران نمایش «پروین» به نویسندگی و کارگردانی حسین کیانی و تهیه‌کنندگی داود نامور تکمیل شد.

جواد مولانیا، مجری، بازیگر، کارگردان تئاتر و نقاش که در کارنامه‌ی تئاتری وی می‌توان به همکاری با کارگردانانی چون محمد یعقوبی، روح‌الله جعفری، آیدا کیخایی، میثم عبدی، مژگان خالقی، علی اتحاد، اصغر خلیلی، کاوه مظاهری، داود بنی‌اردلان و …اشاره کرده در نقش آرشاک به نمایش پروین پیوست.

نمایش «پروین» به قلم و کارگردانی حسین کیانی و تهیه‌کنندگی داود نامور از هشتم خردادماه ساعت ۱۹، در سالن اصلی مجموعه تئاتر‌شهر با حمایت انتشارات آنجا و پوشاک بانوان گت به روی صحنه خواهد رفت.

پیش از این حضور اکرم محمدی، امین زندگانی، نرگس محمدی، مهران رنج‌بر، جواد یحیوی، مجید رحمتی، هوشنگ قوانلو، سهیل ملکی، مریم ندایی، آتنا تندرو و فربد غفاری اعلام شده است.

از دیگر عوامل این نمایش می‌توان به رضا مهدی‌زاده (طراح صحنه)، پریدخت عابدین‌نژاد (طراح لباس)، ماریا حاجیها(طراح گریم)، رضا خضرایی(طراح نور)، مهدی دوایی (طراح گرافیک)، محمد گودرزیانی (دستیار کارگردان، برنامه‌ریز و مدیرتولید)، محمد صادق زرجویان(ساخت تیزر و عکاس تبلیغاتی)، سارا حدادی(مدیر روابط عمومی، مشاور رسانه‌ای و تبلیغات) و اردلان آشناگر (عکاس) اشاره کرد.

پیش فروش این نمایش در سامانه تیوال به آدرس tiwall.com آغاز شده است.

هوشنگ (اصلان) قوانلو بازیگر باسابقه‌ی تئاتر، سینما و تلویزیون متولد ۱۳۲۶ که فعالیت هنری را از سال ۱۳۶۹ آغاز کرده است و در کارنامه‌ی کاری وی همکاری با کارگردانان بنامی چون بهرام بیضایی، اصغر فرهادی، محسن امیریوسفی، سیروس مقدم، محمدرضا اصلانی، شهرام مکری، یداله صمدی، دکتر علی رفیعی، ایرج کریمی، پوران درخشنده، ابوالفضل جلیلی و … به چشم می‌خورد. 

 دیگر بازیگران این نمایش می‌توان به اکرم محمدی، امین زندگانی، نرگس محمدی، جواد یحیوی، مهران‌ رنج‌بر، مجید رحمتی، آتنا تندرو، مریم ندایی، فربد غفاری، سهیل ملکی و … اشاره کرد.

از دیگر عوامل این نمایش می‌توان به رضا مهدی‌زاده( طراح صحنه)، پریدخت عابدین‌نژاد (طراح لباس)، ماریا حاجیها(طراح گریم)، رضا خضرایی(طراح نور)، مهدی دوایی(طراح گرافیک)، محمد گودرزیانی (دستیار کارگردان، برنامه‌ریز و مدیرتولید)، محمد صادق زرجویان(ساخت تیزر و عکاس تبلیغاتی)، سارا حدادی(مدیر روابط عمومی، مشاور رسانه‌ای و تبلیغات) و اردلان آشناگر (عکاس) اشاره کرد.

نمایش «پروین» کاری از گروه تئاتر ملی چریکه، به نویسندگی و کارگردانی حسین کیانی و تهیه‌کنندگی داود نامور از هشتم خردادماه، ساعت ۱۹ در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر، با حمایت انتشارات آنجا و پوشاک بانوان گَت، به روی صحنه خواهد رفت. علاقه‌مندان جهت تهیه بلیت می‌توان به سایت تیوال مراجعه کنند.

یک زمانی در این روزنامه آخر هفته‌ها صفحه‌ای داشتم که در آن با دکتر امید روحانی و آرش خوشخو درباره‌ی اتفاقات فرهنگی و هنری هفته حرف می‌زدیم. کنسرت‌هایی که رفته بودیم، فیلم‌ها و سریال‌هایی که دیده بودیم و البته دکتر روحانی از تئاترها و گالری‌ها می‌گفت که کمتر پیش می‌آمد خودم سر بزنم. دلم برای آن صفحه و آن گپ‌ها تنگ شده. بخصوص که آخر هفته‌ی گذشته را کاملا با فرهنگ و هنر سپری کردم و برای نوشتن درباره‌ی همه‌شان یک صفحه نیاز دارم نه یک ستون. سعی می‌کنم خلاصه‌اش کنم و مهم‌ترین‌ها را بنویسم.
۱) اگر اهل تئاتر هستید و بخصوص متن خوب برایتان اهمیت دارد نمایش «درهم‌تنیدگی» را در پردیس تئاتر شهرزاد از دست ندهید. یک کار جمع و جور عالی به نویسندگی و کارگردانی احسان گودرزی و بازی خودش و خاطره حکیمی. احسان گودرزی و خاطره حکیمی هم زوج هنری هستند و هم زن و شوهر و اولین آشنایی من با آن‌ها به قطعه‌ی موسیقی برمی‌گردد که گروه دو نفره‌شان تحت عنوان «دوباره» منتشر کرد و در فضای مجازی وایرال شد. تئاتر «درهم‌تنیدگی» برای من خاطره‌ی قطعه‌ی محبوبم از آن‌ها را زنده کرد: «سفرناک». گودرزی و حکیمی استعداد زیادی دارند که تجربه‌های شخصی‌شان را تبدیل به اثر هنری کنند و جوری بسطش بدهند که تبدیل به تجربه‌ی شخصی مخاطب هم بشود.
اسم نمایش خودش نشان‌دهنده‌ی خیلی چیزهاست. «درهم‌تنیدگی» در کوانتوم مربوط به دو ذره است که هرگز در یک زمان وجود نداشته‌اند اما امکان برقراری ارتباط با یکدیگر را دارند. «ارتباط دو ذره از ورای زمان». این ذرات برهم‌کنش می‌کنند و دیگر مستقل از یکدیگر نمی‌شود توصیفشان کرد. همین موضوع پیچیده‌ی فیزیکی را بیاورید در رابطه‌ی عاشقانه و عاطفی و تجسم گذشته در زمان حال و تلاش برای تغییر گذشته از طریق داستان‌‌پردازی در ذهن‌تان در زمان حال و نتیجه‌اش می‌شود نمایش «درهم‌تنیدگی». دیالوگی طولانی میان زن و شوهری که گفت‌وگوی ذهنی‌شان را با تماشاگر و با خودشان در میان می‌گذارند در میزانسنی ساده و خالی و تاریک. مثل فضای ذهنی همه‌ی ما. این فضا فقط با یک مستطیل کوچک شکسته شده که ترس‌های زوج جوان مربوط به خاطرات و گذشته‌شان از آن سربرمی‌آورد. چیزی که تماشای نمایش «درهم‌تنیدگی» را تبدیل به تجربه‌ای به یادماندنی می‌کند یکی قدرت متن آن است که نشان می‌دهد آدم‌ها در یک رابطه چطور حتی وقتی در یک فضا و مکان نیستند، حتی در فضای ذهنی‌شان از هم تاثیر می‌گیرند. چطور به ترس‌های همدیگر پاسخ می‌دهند و چطور خودشان در دل دیگری ترس می‌اندازند. ترس از فقدان، نبودن، نادیده گرفته شدن، مردن. نکته‌ی دیگر نمایش بازی احسان گودرزی و خاطره حکیمی است که کاریزماتیک‌اند و گرم. این مونولوگ و دیالوگ‌ طولانی را به خوبی ادا می‌کنند. صمیمی‌اند. آن‌قدر که آخر نمایش دلتان می‌خواهد بغلشان کنید و یک دل سیر بابت همه‌ی این ترس‌های مشترک، همه‌ی این کشتارهای ذهنی مشترک و همه‌ی این فقدان‌ها با هم گریه کنید.
روزنامه هفت صبح / یکشنبه ۱ خرداد

از هم اکنون گروه‌های ایرانی متقاضی به شرکت در جشنواره‌های تئاتری کشورهای ارمنستان و گرجستان می‌توانند آثار خود را ارسال کنند
به گزارش روابط عمومی گروه هنری دیماک، آلبرت بیگ‌جانی، مدیر بین‌الملل گروه هنری دیماک و نماینده جشنواره تئاتر حرکت تفلیسِ کشور گرجستان، نام نمایش‌ ایرانی دعوت شده به این جشنواره را اعلام کرد. وی گفت، نمایش‌ «اون...اوفلیاست» به کارگردانی ستاره تبریززاد از اصفهان کاری از گروه تئاتر «هیچ»، جهت اجرا در این جشنواره برگزیده شده‌ است.
این فعال هنری که نماینده و مدیر انتخاب آثار چندین جشنواره بین‌المللی دیگر نیز هست، اعلام کرد که گروه‌هایی که مایل به شرکت در جشنواره های زیر هستند، می‌توانند به صفحه‌های مجازی و آدرس‌های ارائه شده گروه دیماک و یا شخص آلبرت بیگ‌جانی مراجعه نمایند.
- جشنواره حرکت «سام میت» ارمنستان، تاریخ برگزاری ۳ تا ۱۱ تیرماه.
- جشنواره «هایفست» ارمنستان، تاریخ برگزاری ۱۱ الی ۱۸ مهرماه.
- جشنواره «یونیمای» ارمنستان، تاریخ برگزاری ۱۸ الی ۲۵ مهرماه.
بیگ‌جانی که عضو هیئت برگزاری جشنواره «هایفست» نیز هست، گفت؛ امسال بیستمین سالگرد جشنواره «هایفست» را پیش رو داریم و سعی‌مان بر برگزاری هرچه باشکوه تر این رویداد است. بر همین اساس در کنار گروه‌های تئاتری شرکت کننده میهمانان ویژه ای نیز از نقاط مختلف جهان خواهیم داشت، که ضمن شرکت در جلسات و سمینارها، ورکشاپهای متنوعی نیز برگزار خواهند کرد. وی که دبیر بخش ایران در جشنواره فوق می‌باشد، اعلام نمود، به مانند سال‌های قبل، امسال نیز بخش ایران فعال خواهد بود و در این بخش نگاه ویژه‌ای به نمایش‌های خیابانی خواهیم داشت.
این خبر در خاتمه می‌افزاید، هنرمندان و گروه‌های تئاتری می‌توانند، آثار خود را به ایمیل آدرس albert.bigjohny@gmail.com ارسال کنند و یا برای کسب اطلاعات بیشتر به سایت http://www.deemak.ir مراجعه نمایند.

میلاد حسینی نسب تهیه کننده و کارگردان نمایش «فقط او نمی دانست» در مصاحبه ای به شرح مختصر این نمایش پرداخت و عنوان کرد: متن نمایش "فقط او نمیدانست" بازنویسی شده ی نمایشنامه ای به نام "جشن گاسفورت" اثر آلن اکبورن است که در کتابی تحت عنوان "سرگیجه" چاپ شده، هر پنج نمایشنامه ی این مجموعه توسط آقای سینا قاسمی ترجمه شده است که ما توانستیم مجوز کتبیِ استفاده از ترجمه های ایشان را دریافت کنیم . این نمایشنامه ها در ژانر کمدی رفتاری نوشته شده است که سبک مورد علاقه ی آلن اکبورن می باشد، گفتنی است "جشن گاسفورت" پیش از این توسط استاد سیروس ابراهیم زاده نیز تحت عنوان "جشن نیکوکاری" ترجمه شده و به چاپ رسیده است .
آلن ایکبورن در ۱۲ آوریل ۱۹۳۹در لندن چشم به دنیا گشود،وی نمایشنامه نویس و کارگردان پرکار بریتانیایی است. او تا سال ۲۰۲۱ بیش از هشتاد نمایشنامه را نوشته و کارگردانی کرده است.
اتفاقات این نمایش در روزی خاص برای اهالی یک دهکده رخ میدهد، در این روز ویژه جشنی بر پا شده تا همزمان با افتتاح سالن تشریفات، خانم نماینده "اِما پیرس" نیز برای ایراد سخنرانی و همچنین تبلیغات غیر مستقیم از حزب خودش در انتخابات پیش رو در این جشن حضور پیدا کند. اما زمانی که ایشان به دهکده میرسد هیچ چیز آماده نیست ...
وی از مشکلات این نمایش سخن به میان آورد و افزود: ساختن یک نمایش پر از چالش ها و مشکلات مختلف و گوناگون است، از مهیا کردن محل تمرین بگیرید تا اخذ مجوزهای مربوط به ترجمه و تاییدیه متن و بازبینی و هزینه های مختلفی که در طول مسیر وجود خواهد داشت، اما برای بنده که تهیه کننده ی این نمایش بودم با توجه به اینکه "گروه اتفاق" در کرمان فعالیت دارد، اجرا در شهر تهران بسیار سخت تر از آن چیزی بود که به نظر م یرسید، چرا که کل گروه باید در تمام مدت اجرا در تهران ساکن باشند و این امر هزینه های مختلفی را از جمله اسکان، رفت و آمد، خورد و خوراک و غیره را شامل میشد و همچنین نیاز به هماهنگی های ریز و درشت بسیاری داشت .
این کارگردان از برنامه آتی خود گفت و افزود: نمایش «فقط او نمی دانست» بعد از اجرای تهران، از نیمه خرداد ماه هزار و چهار صد و یک در کرمان به روی صحنه خواهد رفت و پس از آن نیز برنامه هایی برای اجرا در شهرهای دیگر داریم که متعاقبا اطلاع رسانی خواهد شد .
میلاد حسینی نسب حدود پنج سال هست که وارد حیطه ی بازیگری و کارگردانیِ فیلم و تئاتر شده و پیش از آن از نوجوانی در حیطه ی نویسندگی و شاعری فعالیت جدی و مستمر داشته و تحاربی کسب کرده است .
در حیطه تئاتر، نمایشنامه نویسی، بازیگری و کارگردانی در این سالها شاگرد اساتیدی همچون یدالله آقا عباسی، صدرالدین زاهد، عبدی قراری، علی نفیسی، بابک دقیقی، محمد رضا حیدری، محمد کاظم دامغانی و آرش اخلاقی بوده است .
وی همچنین تهیه کننده و دستیار کارگردان فیلم کوتاه "به آنها بگو من مرده ام" است که اخیرا به جشنواره فیلم کوتاه اتریش راه پیدا کرده است.
در خصوص میلاد حسینی نسب، کارگردان این نمایش هم جالب است بدانید که وی در سالهای اخیر در چندین حیطه ی مختلف فرهنگی و هنری فعالیت داشته است. نوشتن کتاب "آموزش مواجه با زلزله" برای مقطع دبستان به زبان محاوره و شعر یکی از فعایت های او است. هچنین وی به عنوان داور بخش ادبی در جشنواره ی فرهنگی دانشجویان علوم پزشکی کشور در سالهای نود تا نود و سه فعالیت داشته است و همچنین رئیس هیات داوران در جشنواره دانشجویان علوم پزشکی کشور در سال نود و چهار بوده است. او نفر اول جشنواره ی بین المللی جوانه در سال نود و دو در بخش ترانه، نفر اول جشنواره ها ی شعر ماه و مهر، اردیبشهت غزل، نخلهای سوخته، جشنواره شعر مادر و منتخب جشنواره ی شعر رضوی در سالهای مختلف بوده است. و کتاب اشعتر خود را نیز در نوبت چاپ دارد. همچنین وی با آهنگسازان و خوانندگان به نامی در سطح کشور سابقه ی همکاری داشته از جمله دکتر محمد رضا چراغعلی، نیما محرابی، سیامک عباسی، ویلیام نیری و غیره. و همچنین به عنوان جوان موفق استان کرمان در سالهای ۹۷ و ۹۸ انتخاب شده است. جمیع این تجارب به او کمک کرده تا در حیطه ی نوسیندگی و کارگردانی هم موفق ظاهر شود.
عواملی که در این نمایش نقش داشتند عبارتند از: نویسنده: آلن کبورن (جشن گاسفورت)، مترجم: سینا قاسمی، کارگردان: میلاد حسینی نسب، تهیه کننده: میلاد حسینی نسب، بازیگران: رضوان جهانبخش، سیما عرب زاده، رسول حری، سعید حسن پور، احسان زارع، مشاور کارگردان: ‌علی نفیسی، بازنویسی: ‌میلاد حسینی نسب، مشاور پروژه: نادر ‌نادرپور، سرپرست گروه موسیقی: امید حسینی، مشاور رسانه: پیام ‌احمدی ‌کاشانی، فرزاد ‌جمشید دانایی، عکاس: پیام ‌احمدی ‌کاشانی، فهیمه ‌علی ‌بیگی، لیلا ‌محرم ‌پور، دستیار صحنه: محمد رضا رمضان پور
خبرنگار: پیام احمدی کاشانی

به گزارش سینماخانه؛ نمایش «آدم و حوا» به نویسندگی و کارگردانی ویدا لقمانی، از ۲۲ اردیبهشت تا ۱۲ خرداد در عمارت سیمرغ به روی صحنه رفته است. این نمایش روایتی است از درگیری‌های ذهنی یک زن که معشوقه خود را به قتل رسانده و تماشاگر با تصاویری از واگویه های ذهنی آن زن مواجه می‌شود. […]
به گزارش سینماخانه؛ نمایش «آدم و حوا» به نویسندگی و کارگردانی ویدا لقمانی، از ۲۲ اردیبهشت تا ۱۲ خرداد در عمارت سیمرغ به روی صحنه رفته است.
این نمایش روایتی است از درگیری‌های ذهنی یک زن که معشوقه خود را به قتل رسانده و تماشاگر با تصاویری از واگویه های ذهنی آن زن مواجه می‌شود.
ویدا لقمانی ایده اولیه نوشتن این متن را اینگونه بازگو کرد که: “من چندین سال پیش در شهری زندگی می‌کردم. در آن شهر در خانه ای ساکن بودم که در آنجا اتفاقات عجیب بسیاری برای من رخ می‌داد. در ابتدا قصد داشتم از تجربیات خودم در آن خانه بنویسم اما بعد از سالها تصمیم گرفتم از زنی بنویسم که در آن خانه معشوقه خود را کشته بود و من هر روز با آن زن مواجه می‌شدم و درگیری‌های او را می‌دیدم. شروع نوشتن این متن از آن زمان بود.”
وی همچنین افزود: “اردیبهشت ماه سال ۹۹ نوشتن این متن به پایان رسید و در ابتدا قرار بود این نمایش در تئاتر شهر به روی صحنه برود اما متاسفانه با همه گیری بیماری کرونا اجرای تئاتر شهر لغو شد. امسال مجدداً تصمیم به اجرای این نمایشنامه گرفتیم و بعد از ۲ ماه تمرین نمایش را در عمارت سیمرغ به روی صحنه بردیم.”
کارگردان نمایش آدم و حوا درباره هدف از اجرای این نمایش گفت: “معمولاً نمایشنامه هایی را که اجرا کرده ام که نوشته خودم و پایه و اساس آنها عشق بوده، اما عشق از نگاهی دیگر. به طور مثال در نمایش “خسرو و شیرین” به جنبه های زمینی عشق خسرو و شیرین و دلایل انتخاب خسرو توسط شیرین به دلیل شرایطی که خسرو داشت، پرداختم. من در همه نوشته هایم با دیدگاه متفاوتی به موضوع عشق نگاه کرده ام و از تلخی های آن هم گفتم.”
لقمانی در پایان اضافه کرد: “در این چند شبی که از اجرا گذشته با موضوعی مواجه شده ام که کمی من را ناراحت کرده و آن غریبه شدن مردم با ادبیات فاخر زبان فارسی است. چون لحن دیالوگ‌های نوشته های من به سبک و سیاق کارهای کلاسیک است و قاعدتاً ادبیات فاخر خاص خودش را دارد. بسیاری از تماشاگران معانی یکسری از کلماتی که بازیگران بر روی صحنه گفته بودند را متوجه نمی‌شدند و بعد از اجرا از من می‌پرسیدند. متاسفانه متوجه شده ام که مردم ما کتاب نمی‌خوانند و بیشتر علاقه دارند به دیدن یک تئاتر رئال و داستان‌گوی امروزی بروند.”
در این نمایش سمن قناد، نازنین دیده ور، علیرضا شاه حسینی، علی فراهانی، فاطیما محمدی، رضا طاهری، مبینا سرلک، علی سلطانی و رها رحمانی هنرنمایی می‌کنند.
دیگر عوامل نمایش آدم و حوا عبارتند از: آهنگساز: میرآمیر میری، خواننده: محمد کرد، مشاور هنری: بابک پرهام، طراح نور: علی کوزه گر، طراح لباس: فیروزه قاسم پور، طراح گریم: مصطفی کرابی، طراح صحنه: ویدا لقمانی، نوازندگان: سید حبیب افشار، سپیده موسوی، مهران چناقچی، میثم نوری، محسن عبادتی، علیرضا مقراضی، مهرداد مسعودی فرید، فریبا مهرپور، علی درویش نوری، رضا کاشی، محمود نوذری، علیرضا بشردوست، میلاد نجفی، حمیدرضا یوسفی، صبا رمضان و نبیل یوسف شریداوی، دستیار کارگردان و منشی صحنه: سعید سپیدنامه، دستیار صدا: شایان رادآذر، دستیار نور: رضا رضایی، مدیر صحنه: میلاد هاشم وند، اجرای دکور: استودیو ساخت دکور لوتکا، اجرای گریم: مصطفی کرابی مرجان مشات زاده، ضبط و میکس و مسترینگ: پیام سوری، استودیو آوای دلنواز هنر، مجری طرح: موسسه فرهنگی و هنری بهار امید
نمایش «آدم و حوا»، اردیبهشت و خرداد ۱۴۰۱، در سالن شماره یک عمارات سیمرغ، ساعت ۲۱، به روی صحنه می‌رود.
سینماخانه / خبرنگار: فرشید حاجیان

دور اول اجراهای خود تا پنجشنبه ۵ خردداد ماه به روی صحنه می رود.
دور دوم اجراهای این نمایش کودک و نوجوان از روز سه شنبه ۱۷ خردداد ساعت ۱۹ مجددا در سالن بوستان از سر گرفته می شود.
نویسنده ی نمایش "شکلات فرنگی" کاظم پورمهدی و بازیگران: سعید ‌ابک، مریم ‌آشوری، محمدعلی ‌حسینعلی ‌پور و ساینا رزاق هستند .
دستیار کارگردان معصومه آرواز، طراح صحنه و دکور سینا ‌ییلاق ‌بیگی، طراح نور رضا ‌خضرایی، طراح لباس زیبا موسوی وطراح پوستر و بروشور نمایش "شکلات فرنگی" امیر ‌نجفی است.
سایر عوامل عبارتند از: موسیقی آرش ‌لطفی، عکاس پرتو ‌جغتایی، امور رسانه ای و تبلیغات مجازی روشنک ‌کریمی، روابط عمومی ریحانه ‌مطهری و روژین ‌ستاری
در خلاصه این نمایش آمده است: سارا دختر ۹ ساله ای که با پدر بزرگ و مادربزرگش زندگی می کند، از طرف مدرسه اش در یک مسابقه کیک پزی شرکت می کند. او برای پختن کیک به پدربزرگ و مادربزرگش نیاز دارد ولی در ادامه داستان مشخص می شود که پدربزرگ و مادربزرگ سالهاست بر سر یک موضوع مشترک با هم اختلاف دارند و این مشارکت در پختن کیک باعث میشود به یک نقطه مشترک با یکدیگر برسند، اما سارا...
علاقمندان می توانند برای تهیه بلیت از طریق تلفن های رزرو: ۰۹۲۲۳۹۳۲۸۹۲ و ۰۹۰۳۴۹۹۰۲۸۵و یا با مراجعه به سایت تیوال اقدام کنند.
مرکز تولید تئاتر و تئاتر عروسکی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان داخل پارک لاله در خیابان حجاب واقع شده است و روزهای شنبه تعطیل است .

کارشناس، نویسنده و منتقد تئاتر مازندرانی به مناسبت فرار رسیدن روز آزادی خرمشهر این حماسه ملی با اشاره به این مطلب که نمایش نامه نویسان در رابطه با آزاد سازی خرمشهر کم کاری کرده اند. گفت: اگر رمان‌های خوبی در رابطه با آزادی خرمشهر به رشته تحریر در آید نمایش‌نامه‌نویسان بالاخص فعالان نسل جوان می‌توانند با فراغ بال بیشتری دراین حیطه به نمایش‌نامه‌ نویسی بپردازند .
حمیدرضا گل‌محمدی تواندشتی کارشناس، نویسنده و منتقد تئاتر مازندرانی به مناسبت فرا رسید سالرزوز آزادی خرمشهر گفت: دشمن بعثی با حمایت استکبار جهانی و حامیانش بر ایران اسلامی یورش برده  و با مقاومت مردمی روبرو گشت، اما با وجود مقاومت جانانه مردمی و ارتش و سپاه توانست بخشی از کشورما را اشغال کند، خرمشهر نیز یکی از مناطقی بود که تحت اشغال دشمن مهاجم در آمد .
وی افزود: خرمشهر این شهر مقاوم عاقبت با همت دلیر مردان ارتش و سپاه پاسداران در روز سوم خرداد سال ۱۳۶۱ از چنگال دشمن بعثی آزاد شد، این آزاد سازی انعکاس جهانی را در پیش داشت و این واقعه از لحاظ نظامی نقطه عطفی در تاریخ جنگ ایران و عراق شناخته می‌شود که حایز اهمیت است.
گل‌محمدی ادامه داد: به همین دلیل از این روز به عنوان نمادی از پیروزی، مقاومت و ایستادگی در برابر دشمن یاد می‌شود و شورای عالی انقلاب فرهنگی سوم خرداد را به عنوان روز مقاومت، ایثار و پیروزی در تقویم رسمی ایران نامگذاری کرده‌است.
کارشناس تئاتر مازندرانی با تاکید بر این نکته که با توجه به اهمیت این موضوع آیا حرکت قابل توجهی در جهت انتقال این افتخار آفرینی ایثارگران و فرزندان غیور جمهوری اسلامی در حیطه هنرهای نمایشی کشور صورت پذیرفته است ادامه داد: می توان گفت که فعالیت هایی صورت پذیرفته اما اندک و قلیل بوده است.
وی با اشاره به کلام مقام معظم رهبری در رابطه با سینما خاطرنشان کرد: مقام معظم رهبری در یکی از سخنانش در سال ۹۳ در رابطه با سینما می فرمایند که عدّه‌اى با ورود سینما به مسائل مربوط به دفاع مقدّس، علناً مخالفت می‌کنند! من نمی‌دانم چه فکر می‌کنند؛ به اسم این‌که جنگ است، به اسم این‌که خشونت است! صد سال از شروع جنگ جهانى می‌گذرد، امسال صدمین سال است، هنوز در آمریکا و در خیلى جاهاى دیگر دارند فیلم می‌سازند آن هم در چه گستره‌ى وسیعى!
داور چند دوره تئاتر بسیج استان مازندران ادامه داد: با این تفاسیر می‌توان گفت که در عرصه دفاع‌مقدس به خصوص آزاد سازی خرمشهر در عرصه تئاتر و هنرهای نمایشی کشور کمتر کاری صورت پذیرفته است .
وی با ارایه این مطلب که نقش پژوهش و تحریر رمان در این حیطه بسیار موثر است افزود: ما شاهد این هستیم که کمتر رمانی در حیطه جنگ تحمیلی به خصوص در رابطه با حماسه آزاد سازی خرمشهر به رشته تحریر در آمده است و این خود یک آسیب جدی است. اظهار کرد: اگر رمان‌های خوبی در رابطه با آزادی خرمشهر به رشته تحریر در آید نمایش‌نامه‌نویسان بالاخص فعالان نسل جوان می‌توانند با فراغ بال بیشتری دراین حیطه به نمایش‌نامه‌نویسی بپردازند.
گل محمدی در رابطه با خاطرات دوران دفاع مقدس افزود: چه کسانی که در جبهه حضور داشتند و چه کسانی که در شهرها به پشتیبانی از جبهه و جنگ می‌پرداختند می‌توانند با ارایه خاطرات خود تاثیر بسیاری در خلق آثار دفاع مقدسی داشته باشند چرا که مردم آن زمان چه با حضور در جبهه و چه با پشتیبانی در پشت جبهه دست به خلق این حماسه‌ها زدند. به طور مثال می‌توانم به پیرزن تنهایی در یکی از روستاهای کشور اشاره کنم که با وجود خانه‌ کوچکش به کمک اهالی و یکی از سردارن شهید جنگ تحمیلی در زمان حیاتش بنا شده بود، به محل جمع آوری مراجعه کرده و تمام موجودی آن روزش که ۱۵ ریال بود را به رزمندگان اسلام تقدیم  کرد.
وی ادامه داد: همه ما می دانیم  تئاتر رسانه‌ای است که ارتباط مستقیم با مخاطب دارد و تاثیر گذاری‌اش نسبت به رسانه‌های تصویری از قبیل سینما و تلویزیون بیشتر است و می‌تواند در انتقال حماسه تاریخی ایران که برای پیران یک خاطره و برای نسل جوان که آن زمان را لمس نکرده‌اند افختاری ملی را انتقال دهد.
این هنرمند تئاتر مازندران اظهارکرد: در زمان جنگ نمایش‌ها و فیلم‌هایی که به روی صحنه می‌رفت، به قهرمان پروری می‌پرداخت که پس از گذشت زمانی از سوی برخی از نمایش‌نامه نویسان، نمایش‌نامه‌های واقعی در باره جنگ به رشته تحریر در آمد و در جشنواره‌ها به اجرا گذاشته شد.

وی با ارایه این مطلب که هنرمندان وظیفه‌ای بزرگ و خطیری در رابطه پیام هشت سال دفاع مقدس دارند گفت: اما پس از پایان جنگ تحمیلی در ایران عده‌ای نمایش‌نامه‌نویس، نمایش نامه‌هایی را در رابطه با آسیب‌های جنگ و ضد جنگ به رشته تحربر در آوردند که این نمایش‌نامه‌ها با توجه به اینکه جنگ بر ما تحمیل شده بود نتوانستند حق مطلب را ادا کنند، لذا نمایش نامه نویسان ما باید از زاویه دید دیگری به نمایش‌نامه‌نویسی نگاه می‌کردند که روحیه امید و زندگی و سازندگی را به مخاطب القا می‌کرد، لذا مطالبی می بایست نوشته می‌شد که تاثیرات مثبت جنگ را که بر اثر مقاومت و عدم وابستگی به ابر قدرت‌ها، رشد و توسعه کشور را فراهم آورده بود، مطرح می‌ساخت،که  متاسفانه در این رابطه کار بسیاری  صورت نپذیرفت.
مسئول کانون تئاتر سیاوشان جهاد دانشگاهی واحد مازندران گفت: بارها گفته‌ام که ما باید از جشنواره‌ زدگی پرهیز کنیم کاری که برای جشنواره آماده می‌شود اکثرا با شتاب زدگی روبرو است و با تمرین حداقلی نمایشی با کیفیت پایین و با دستپاچگی آماده راه‌یابی به جشنواره می‌شود اگر تایید شود به جشنواره راه می‌یابد و اگر تایید نشود در نطفه خفه می‌شود. پس باید راهکاری اندیشید تا اینکه آثاری فاخر در این رابطه تولید شود و به حضور و اجرا در یک جشنواره و یا یک دوره ده الی بیست روزه بسنده نشود، بلکه اجرا های آن ادامه دارباشد ودر شهر های مختلف به روی صحنه رود تا اینکه شکوفاهی تئاتر نمود پیدا کند.
گل محمدی در پایان افزود: تئاتر در کشور در بیماری بسر می برد و حکایت آن شعر را در بر داشت که لنگان خرک خویش به مقصد برساند، با توجه به شیوع ویروس کرونا تئاتر به کما رفته و به روایت دیگری مرده است، امید آن دارم که مسئولان ذی ربط و حتی خود تئاتری ها به فکر این هنر به کما رفته و مرده باشند و با دمیدن روح مسیحایی در این هنر از دست رفته جان تازه ای بدمند تا اینکه بتواند در خدمت اهداف انسانی به جایگاه شایسته خویش دست پیدا کند و سازندگان و عوامل آن با حمایت های لازم فارغ از مشکلات معیشتی در موضوعات مختلف اجتماعی، سیاسی و...  با اجراهای خوب خود تئاتر را به سرمقصد منظور برسانند.

فیلمبرداری فیلم کوتاه «شماره ۹» به نویسندگی و کارگردانی علی صفری و تهیه کنندگی ساحل زمانپور و احمد هداوند به اتمام رسید.
حنیف پرنده فیلمبرداری این فیلم ‌کوتاه را بر عهده داشته است. رها حاجی زینل و نرگس شهرجردی در فیلم کوتاه «شماره ۹» به ایفای نقش پرداخته اند. محصول جدید گروه هنری سه گانه هم اکنون وارد مراحل فنی شده و برای حضور در جشنواره های بین المللی آماده می شود. در خلاصه داستان «شماره ۹» آمده است: پدرم برای من و داداشم دو تا مداد خریده بود، یه مشکی یه دونه هم مداد گلی، من مداد مشکی را برداشتم.
فهرست کامل عوامل فیلم کوتاه «شماره ۹» به این شرح است: نویسنده و کارگردان: علی صفری، بازیگران: رها حاجی زینل، نرگس شهرجردی، تهیه کنندگان: ساحل زمانپور، احمد هداوند، فیلمبردار: حنیف پرنده، مدیر اجرایی: فرید زنگی، مدیر تولید: رها حاجی زینل، اسپانسر: گالری نقاشی افسون منتظری، تدوین، اصلاح رنگ و موسیقی: حنیف پرنده، طراحی گریم: فیروزه پرچمی، طراحی صحنه: فرزاد هدایت نوری، صدابردار: اوستا زادسر، دستیار اول کارگردان: حمید ده‌حقی، دستیار دوم کارگردان: ثنا ناصری، منشی صحنه: شیده غفاریان، ترانه دمساز، دستیار اول فیلمبردار: علی محمدی، دستیار دوم فیلمبردار: سعید حاتمی، مدیر صحنه: بردیا قادریان دهکردی، دستیار لباس: ترانه دمساز، عکاس: رضا جاویدی، اردلان آشناگر، گرافیست: سلیمان قوی پنجه، مترجم به زبان انگلیسی: مهدی ابوحمزه، حمل و‌ 

به گزارش اداره کل روابط عمومی سازمان امور سینمایی و سمعی بصری، شورای پروانه نمایش فیلم‌های سینمایی در جلسه اخیر با صدور پروانه نمایش برای فیلم‌های: «گیجگاه» به تهیه‌کنندگی میر ولی الله مدنی و کارگردانی عادل تبریزی و «سینگو» به تهیه‌کنندگی ایرج محمدی و کارگردانی علیرضا محمدی موافقت کرد

به گزارش ایسنا، در متن سحر محمدبیگی - مترجم و مدرس دانشگاه - با عنوان «مکبثی که شبیه هیچ مکبثی نیست، صحنه‌ای به وسعت تمام جهان» آمده است:
«تمام آنچه علی کوزه‌گر در طول چند سال گذشته در تئاتر ایران، جشنواره‌ها و فستیوال‌های جهانی کاشته بود، تماشاگر در مکبث برداشت کرد. مکبثکوزه‌گر، اثری در کلاس جهانی‌ است، برداشتی پست‌مدرن و تلفیقی از چند لحظه پیش از تصمیم‌گیری مکبث برای کشتن دانکن. هیچ چیزِ پست مدرنیسم، بدون مشکل و رضایت بخش نیست.اعتبار یا سرزنش این نامگذاری را هم نمی‌توان به کسی نسبت داد. حتی واژه محبوبی هم نیست، چون پس از مدرن (در معنای ابتدایی، مدرن به معنی کنونی و جدید) یا پسامدرن یا معادل‌های این چنینی به خودی خود برای بسیاری گنگ هستند (در معنای تحت الفظی پس از جدید). حرکت جریان هنر از هستی شناسی (Ontology) به شناخت شناسی(Epistemology)، از این سوال که "پس از مرگ چه خواهد شد؟" به این‌که "هم اکنون در کجای کدام جهان، در خیال یا واقعیت، ایستاده‌ایم؟" حرکت از مدرنیسم به پست مدرنیسم است. از فاصله‌گذاریبرشت( Alienation effect) در تئاتر تا بیرون آمدن شخصیت اصلی فیلم در سینما و فرارش با یکی از تماشاگران در فیلم وودی آلن  رزهای بنفش قاهره(Purple Roses of Cairo) به کارگردانی وودی آلن، از مقدمات ظهور پست مدرنیسم بودند.کلمه‌ای که برای مخاطب آگاه و با مطالعه، جرقه فکرها و سوالات بیشمار شناختی است و از سوی دیگر برای آن‌ها که نمی‌دانند، نمی‌خوانند و جریان هنر پسامدرن را نمی‌شناسند، محل خلاقیت‌های کلیشه ای، پوچ و بی محتوا با استفاده از عباراتی مثل هنر جوینتی یا هنر دراگی به عنوان سرپوشی بر ندانسته‌هایشان و شاید برون ریزی تجربه‌های شخصی غیرهنری. 
علی کوزه‌ ‌گر جهان شکسپیر را خوب می‌شناسد، و در اقتباس‌های موفق دهه گذشته تئاترایران از آثار شکسپیر، از رویای نیمه شب تابستان و طوفان مصظفی کوشکی گرفته تا مکبث رضا ثروتی و هملت قاسم تنگسیر طراحی نور انجام داده و در اینجا، دانش تکنیکالش او را مجهز به قدرت بازنمایی جهان پست مدرن بر صحنه تئاتر کرده است. ابتدای امر اینکه این کارِ تجربی، از طراحی صحنه آغاز شده، صحنه ای که آگاهی، پیش آگاهی و ناخودآگاه مکبث را به تصویر می‌کشد. تصویر روان مکبث، با حضور لیدی (با طراحی لباس شرقی) و جادوگر (که بیشتر از سه جادوگر اثر شکسپیر، یادآور جادوگرژاپنی بدون جنسیت با پوششی سفید در آثار کوروساواست )و نفس‌های دانکن در خواب پس از مستی،وصدای تمام بلندپروازی‌های سرکوب شده مکبث، درخشان است، کابوس‌وار است ولی ابدا ترسناک نیست. تاریکی اعماق ناخودآگاه، عقده‌ها، ترس‌ها وسایه‌های انتهای صحنه،نظریه کوه یخ فروید را هم بخاطرمان می‌آورد. نوک کوه یخ، مکبث هوشیار،خوشحال، وفادار و سپاسگزار از گرفتن فرمانروایی کودور، اعماق کوه یخ، مکبث مغموم، الکن، ابژه میل لیدی، و درگیرودار توهم و اصوات. مکبث ناتوان و سرکوب‌شده وحتی به تعبیربرخی شکسپیرشناسان، مورد خیانت قرارگرفته، در تله پدیده اجباربه تکرار (Repetition compulsion)هم گیر افتاده و این مساله هم در چینش کارگردان به خوبی ساخته و پرداخته شده است.
میزانس، سایه ها، موسیقی، تکرارها و اصوات به خوبی تصویر شده و این خوب بودن را وامدار تلفیق تئاتر و سینما (نه ویدئوآرت)، شناخت المان های پست مدرن، نورپردازی فوق‌العاده و موسیقی و طراحی صدای هوشمندانه است.
مکبثی که میترسد، مکبثی که وفادار است، مکبثی که سقوط می‌کند، مکبثی که از سقوط میترسد، مکبثی که خیانت می‌کند، مکبثی که از خیانت میترسد، همه و همه در کمتر از یک ساعت در آمیزه ای جادویی از صدا، موسیقی، تصویر و نور تماشاگر را مسحور می‌کند. اگر نقدی بر این اثر وارد باشد، تنها به جهان متن برمی‌گردد، که البته درصد بسیار کمی از تمامیت اجرا را (به عنوان یک پرفورمنس آرت)  تشکیل می‌دهد. متنی که به وضوح از فرم حاصل شده، نه از عمق و نه از جهان غنی کلام شکسپیر. نویسنده‌ای که به تنهایی حدود هزار و هفتصد کلمه بر زبان انگلیسی افزود، پس برخورد تقلیل‌دهنده و ساده‌انگارانه با چنین متنی، از جان کلام می‌کاهد.
جسارت تلفیق تئاتر و سینما، بازنمایی یک کابوس از منظر پست مدرن، تکیه بر تکنیک بیش از کلمه (که با توجه به متن، برد بزرگی محسوب می‌شود) و بازی و در نهایت خلق قاب‌های فراموش‌نشدنی از کابوس جاری در ناخودآگاه در لحظه خیانت/ در لحظه تصمیم‌گیری، یک اثر ارزنده و شایان توجه و احترام به مخاطب عرضه می‌کند. تکرارها در طول زمانبندیِ کار، بسیار فکر شده اتفاق می‌افتد، چرا که آشفته حالی شخصیت اصلی، به ملموس‌ترین شکلِ ممکن، به بیننده هم منتقل شود و در نهایت، موسیقی چند دقیقه پایانیِ کار، ما را هم در ورطه شک و دودلی غرق می‌کند، چرا که کارگردان در محو کردنِ مرزِ کابوس و رویا، واقعیت و خیال، صحنه تئاتر(جهان مکبث) و جایگاه تماشاگر(جهان مخاطب) سنگ ِتمام گذاشته و حتی رورانسی که فضا را بشکند هم، در کار نیست. از عینیت جهان خودتان در پیدا کردن شماره صندلی در بدوِ ورود، در ذهنیت مکبث سّر می‌خورید و تا پایانِ موسیقیِ لحظه آخر، در همانجا می‌مانید. مکبث جاه طلب، مکبث مردد، مکبث تحت تاثیر قدرت، تک تک ما هستیم در همان بزنگاهی که در ملغمه  رنگ‌ها، نورها، سایه‌ها و صداها کمتر از یک ساعت با آن مواجه می‌شویم.
مکبث به کارگردانی علی کوزه‌گر تا پایان هفته در سالن مولوی در ساعت ۲۰:۳۰ بر روی صحنه می رود و این برداشت آزاد، برای اهل فن و مخاطبان خاص تئاتر بویژه علاقمندان به تئاتر روز جهان و هنر پست‌مدرن و شکسپیردوستان توصیه می‌شود ولی تماشای آن حتی برای کسانی که داستان مکبث را نمی‌ دانند، به دلیل وفور جلوه‌های بصری و صوتی هنرمندانه خالی از لطف نیست.»

پردیس تئاتر و موسیقی باغ کتاب به عنوان یک مجموعه جدید تئاتری و موسیقایی از روز یکشنبه اول خرداد با اجرای نمایش «باغ» حسن معجونی افتتاح شد.
به گزارش ...، طی ۲ سال گذشته پردیس تئاتر و موسیقی باغ کتاب راه‌اندازی و آماده بهره‌برداری بود ولی به دلیل شیوع ویروس کرونا فعالیت رسمی خود را آغاز نکرد. در این شرایط و در سال‌های ۱۳۹۹ و ۱۴۰۰ نمایش «در انتظار گودو» به کارگردانی امیررضا کوهستانی در فضای باز این مجموعه اجرا شد. 
با فروکش کردن شیوع ویروس کرونا و از اول خرداد سال ۱۴۰۱، فضای داخلی پردیس تئاتر و موسیقی باغ کتاب با اجرای نمایش «باغ» به کارگردانی حسن معجونی، به صورت رسمی افتتاح شد.
نمایش «باغ» در سالن «کُرهال» این مجموعه که دارای ۲۶۰ صندلی، سن دارای ابعاد ۱۲ متر در ۱۲ متر و دارای سن گردان به قطر ۱۰ متر، سیستم نور ال ای دی و سیستم صوتی Array است، به صحنه رفت.
بلک باکس، استودیو باکس و کافه کُر از دیگر فضاهای پردیس تئاتر و موسیقی باغ کتاب است که در زمینه تئاتر و موسیقی فعالیت می‌کند.
نمایش «باغ» با حضور (به ترتیب حروف الفبا) وحید آقاپور، برنا انصاری، رضا بهبودی، داود پژمان‌فر، مهسا جمشیدی، هدیه حسینی‌نژاد، مازیار سیدی، آوا شریفی، کتایون طلایی، زینب عباسی، هومن کیایی و فرزانه میدانی، ساعت ۲۰:۳۰ اجرا می‌شود.

به گزارش روابط عمومی نمایش «پروین» به نویسندگی و کارگردانی حسین کیانی و تهیه کنندگی داود نامور بازیگر نقش پروین معرفی شد.
نرگس محمدی فعالیت هنری خود را از تئاتر آغاز کرده است در کارنامه‌ی کاری‌اش همکاری با بیش از ۳۰ اثر هنری در مقام بازیگر به چشم می‌خورد. وی پیش‌تر در نمایش‌های «نظمیه زنان» و «راپورت‌های شبانه دکتر مصدق» به کارگردانی اصغر خلیلی، «به علت ضیق مکان» به کارگردانی حامد وکیلی و نمایش «اولدسانگز/ عشق روزهای کرونا» به کارگردانی محمد رحمانیان ایفای نقش کرده است.
وی جایزه بهترین بازیگر زن را از جشنواره ماه حوزه هنری را برای بازی در نمایش «باید برای کبوترها دونه پاشید» دریافت کرده است.
نمایش «پروین» به قلم و کارگردانی حسین کیانی و تهیه کنندگی داود نامور از هشتم خردادماه ساعت ۱۹، در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر با حمایت انتشارات آنجا و پوشاک بانوان گت به روی صحنه خواهد رفت.
پیش از این حضور اکرم محمدی، امین زندگانی، مهران رنج‌بر، جواد یحیوی، مجید رحمتی، هوشنگ قوانلو، سهیل ملکی، مریم ندایی و آتنا تندرو اعلام شده است.
علاقه‌مندان می‌توانند برای کسب اطلاعات بیشتر صفحه‌ی گروه تئاتر ملی چریکه به آدرس cherike_theatre را در اینستاگرام دنبال کنند. 
پیش فروش این نمایش در سامانه تیوال آغاز شده است.

اساساً وقتی با یک اثر برآمده از زیر عبای وسیع شکسپیر روبه‌رو می‌شوم، از خودم می‌پرسم «آیا این یک اثر شکسپیری است؟» و پاسخ همواره مبهم است. نمونه خوبش تجربه نخست علی کوزه‌گر است، اقتباسی آزاد از مکبث که جز مردی مردد در قتل دانکن، چیزی از مکبث ندارد. یک برش کوچک از جنون پیش از قتل مکبث که در نهایت با تحریک شهوانی زنان نمایش، دانکن را سربه‌ نیست می‌کند. یک خوانش کاملاً مردانه و شاید ضدفمنیستی از مکبث، در قبال خوانش فمنیستی عنین‌بودگی مکبث و عقده عقیم بودن.
کوزه‌گر قسمت‌هایی از متن اصلی را گزینش و دستکاری می‌کند تا چیزی شبیه به روش «عباس کیارستمی» در سعدی و حافظ‌هایش شود و در نتیجه متن اثر متعلق به خود او می‌شود. پا از خوانش فراتر می‌رود و دیگر اثر ربطی به خود شکسپیر ندارد. پس دیگر خبری از درونمایه زیاده‌خواهی «مکبث» نیست، اینجا ا با تردید مواجهیم که از قضا با نیروی شهوت گره می‌خورد. مسئله این است باید بکشم یا نکشم؟ رویاهای عجیب‌وغریب روی صحنه نیز وجه جنسی و اروتیک پیدا می‌کند. بی‌شک اروس (شهوت) و تاناتوس (مرگ) هر دو به شکل اسطوره‌ای با رویا پیوند دارند. پرده‌های به کار گرفته شده که به نوعی کابوس‌ها و رویاها را بازنمایی می‌کنند، منهای تمثیلی از زنانگی تن، اضطراب و تردید حاکم بر شخصیت اصلی را بازتولید می‌کند
اما مکبث کوزه‌گر بیش از اینکه ما را درگیر مفاهیم کند، درگیر عناصر دیداری می‌کند. قرار است از این نمایش حظ بصری ببرید. نورها و تصاویر – که آنها هم برآمده از نورند – بر کلیت اثر غالب می‌شوند تا جایی‌که روایت اهمیتی ندارد. همه آن واژگان برگزیده و مدام در حال تکرار، در هاله‌های نور محو می‌شوند و ما به بازیگر درخشان روی صحنه، نورپردازی دقت می‌کنیم. این مقهور شدن روایت و حتی بازیگران صاحب کالبد، مانع از فهم اثر می‌شود، فهمی که شاید محصول تردیدهای ما باشد.