همبازی چیست؟
همه تمرین می‌کنند.
اما کمتر کسی از دلِ تمرین، رشد می‌سازد.

بعضی‌ها پرکارند،
اما بی‌جهت.
بعضی‌ها جدی‌اند،
اما تنها.

و بعضی‌ها در کنار یک قبیله تمرین می‌کنند؛
جایی که تمرین، تبدیل به رشد می‌شود
و رقابت، تبدیل به یک نیروی سازنده.

با دماغ‌قرمزآ تمرین کنید.

www.rednoses.ir :اطلاعات

همبازی چیست؟
همه تمرین می‌کنند.
اما کمتر کسی از دلِ تمرین، رشد می‌سازد.

بعضی‌ها پرکارند،
اما بی‌جهت.
بعضی‌ها جدی‌اند،
اما تنها.

و بعضی‌ها در کنار یک قبیله تمرین می‌کنند؛
جایی که تمرین، تبدیل به رشد می‌شود
و رقابت، تبدیل به یک نیروی سازنده.

با دماغ‌قرمزآ تمرین کنید.

www.rednoses.ir :اطلاعات

https://www.aparat.com/v/g8559my

بیایم فرض کنیم سلیقه و استایل موسیقىِ مورد علاقه‌ی آدمها هم، داراى شناسنامه و ژنتیکِ مخصوص به خودش باشه. در این صورت، من خودم رو، حاصل ازدواج مردى سیاه‌پوست با نامِ «بلوز راک» از اهالى می‌سی‌سی‌پیِ آمریکا و مادرى بلوند به اسم «کراوت راک» از دهه‌ی شصتِ آلمان غربى تصور مى‌کنم!

جهاز این نوعروس و تازه‌داماد، در ابتدا شامل یک گیتار الکتریک و سِت ساده‌ی درامز بوده. اما با تلاش و در طول زندگی مشترک‌شون کم‌کم بِیس‌گیتار، ساکسوفون، کیبورد و فلوت هم به اسباب اثاثیه‌ی خونه‌شون اضافه می‌شه.

این زوج در اواخر دهه‌ی هفتاد میلادى، به بریتانیا نقل مکان مى‌کنن و همونجا اولین پسرشون که من باشم رو، با اسم «پراگرسیو راک» به‌دنیا مى‌آرن. ... دیدن ادامه ›› این پسر، بزرگ مى‌شه و وقتى پا به مدرسه و خیابون و دانشگاه می‌گذاره، رفقایى صمیمى و نزدیک با اسامىِ هارد راک، تِرش‌متال، گرانج، گاثیک و حتّى کلاسیک و موسیقىِ فیلم، پیدا مى‌کنه! اما از بین اون‌همه، یک‌ دل نه صد دل، عاشق دخترى مینیمال و کم‌حرف به اسم «پُست‌راک» مى‌شه! رابطه‌اى کم‌نظیر و پرتفاهم بین‌شون شکل مى‌گیره که تا به امروز، هیج سبک و استایلى نتونسته، احساس بین‌شون رو دستخوش تغییر و تفاوت کنه...

اگه خودم رو بیشتر با صدای پینک‌فلوید و کَمِل و کینگ‌کریمسن می‌شناسین، اجازه می‌خوام تا پُست‌راکِ عزیزم رو از این تریبون و به مددِ این شکوفه‌های ژاپنی خدمتتون معرفی کنم. خانم‌ها و آقایان: Mono - Burial at Sea

  استتیک هراس 
نگاهی به  فیلم «جنایت‌های آینده» اثر دیوید کراننبرگ: 
#دیوید کراننبرگ، استاد سینمای بدن هراس (Body Horror)، در «جنایت‌های آینده» ساخته شده درسال (۲۰۲۲) بار دیگر به سراغ مفاهیم محبوب  و مضامین  مورد علاقه خود می رود: تقابل فناوری، زیست‌شناسی، و تکامل انسان. این فیلم که در آینده‌ تاریک و آپوکالیپتیک روایت می‌شود، جهانی را به تصویر می کشد که در آن بدن انسانها جهش های  غیرقابل کنترلی را تجربه می‌کند و جراحی به شکلی از هنر پرفورمنس  (اجرا)،تبدیل گشته است. در این فیلم، کروننبرگ نه تنها مرزهای فیزیکال بدن، بلکه محدودیتهای اخلاقی، هنری، و فلسفی بشریت را  نیز،به چالش می‌کشد. 
مضمون مرکزی فیلم، بدن به‌عنوان‌ جولانگاهی برای کشمکش بین کنترل و هرج ومرج است. شخصیت اصلی، سالو تنسر (با بازی ویگو مورتنسن)، از درد ناشی از رشد اندامهای جدید  در بدنش رنج می‌برد، درحالیکه همکارش کاپریس (با بازی لئا سیدو) این اندامها را در اجراهای زنده و به سبک آیینی؛ ازبدن او خارج  می کند.این رابطهٔ سمبیوتیک بین درد و لذت، جراحی را از یک عمل درمانی به یک هنر اروتیک (جنسی) تبدیل می‌کند . کراننبرگ با نمایش بدن به‌مثابه ماشینی فرسوده و در عین‌حال نوآور، پرسش هایی درباره‌ی اخلاق زیستی، مالکیت بدن، و نقش هنر در دنیای امروز را مطرح می‌کند. 
این اجراهای جراحی، تمثیلی از جامعه امروزی هستند که در آن نمایش رنج و دگرگونی بدن (مثلاً در شبکه های اجتماعی) به نوعی سرگرمی تبدیل شده است. ... دیدن ادامه ›› کراننبرگ با بزرگنمایی در این مفهوم، بیننده را وادار به تأمل درباره مرزهای ورتیسم (تماشای بیمارگونه) و هنر معاصر می‌کند. 
 
فیلم با فضاسازی سرد، استریل، و تقریباً آزمایشگاهی، تضادی آشکار با صحنه های آغشته به خون و احشا بدن ایجاد می‌کند. طراحی صحنه مفهومی و لباسها مثلا ؛ لباس عجیب تنسر که شبیه پیله حشرات است به بدن انسان به‌مثابه موجودی در حال گذار از مرحله‌ای تکاملی اشاره دارد. حتی ابزارهای جراحی و ماشین‌های تغذیه‌کننده  تنسر (مثل صندلی عجیب او) با وجود کارکرد تکنولوژیک، شکلی ارگانیک و زنده دارند.  
این زیبایی شناسی دوگانه، بازتاب دهنده ترس مدرن از ترکیب بدن با ماشین است؛ ترسی که در دوره هوش مصنوعی و مهندسی ژنتیک، بیشتر از گذشته به  واقعیت نزدیکتر  شده است.
فیلم در لایه های  زیرین خود  به نقد سیستمهای بوروکراتیک می‌پردازد. سازمانهایی مانند «ثبت ملی اندامها» که جراحی ها را رصد و بررسی می کنند، نمادی از کنترل دولت بر بدن شهروندان  و مردم هستند.
کراننبرگ با طعنه نشان می‌دهد که حتی در آینده‌  دیستوپیایی، ارگان های  قدرت نمی‌توانند در برابر میل ذاتی بشر به گذر از محدودیت ها و سانسور مقاومت کنند.
 
اگرچه فیلم از نظر بصری و فضاسازی جسور و خلاقانه است، اما ممکن است برای برخی تماشاگران بیش از حد انتزاعی یا کُند به نظر برسد. دیالوگهای مملو از مفاهیم فلسفی (مثل جمله معروف «جراحی جدید ،، سکس است») گاه به‌جای عمق بخشی به فیلم ممکن است کمی ساختگی به نظر بیاید.
 
«جنایت های آینده» بیش از آنکه پیش بینی آینده باشد، آینه‌ای از ترسهای کنونی انسان معاصرست: ترس از فناوری‌های بی قیدوبند، از دست‌دادن کنترل بر بدن خود، و تبدیل بدن به کالایی مصرفی. کراننبرگ با مهارت، این ترسها را در قالب یک کابوس سورئال و فلسفی بسته بندی می‌کند.  این فیلم اثری مهم برای عصر حاضر است،،دورانی که در آن مرز بین بدن و ماشین، واقعیت و نمایش، هر روز  محوتر  و وانمود ه ها  در حال تصرف واقعیت هستند. با این اوصاف می‌توان آینده ترسناک و وهمناکی برای بشر امروز متصور شد.
#سینما
#سینمای_جهان 
#دیویدکراننبرگ 
#نقدفیلم 
#یادداشت فیلم
#احسان_خوشخو 
#ehsan_khoshkhoo 
#ehsankhoshkhoo

کارگردان ، نویسنده ، فیلمنامه‌نویس ، بازیگر ، تدوینگر ، فیلمبردار ، شاعر ، نمایشنامه‌نویس ، بازیگر تئاتر

https://www.mehrnews.com/news/6813585/%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D9%86%D8%B8%D8%B1%DB%8C%D9%87-%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B2-%D9%88-%D9%85%D8%AA%D8%AF%D8%A2%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B2%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AF

کتاب «چهارده نظریه‌پرداز و متدآفرین برجسته» از هومن بنائی به زودی منتشر می‌شود.
.
تهران – کتاب «چهارده نظریه‌پرداز و متدآفرین برجسته»، اثری پژوهشی و آموزشی به قلم هومن بنائی، نویسنده و مدرس تئاتر، مراحل نهایی انتشار خود را در انتشارات «آماره» سپری می‌کند و به‌زودی روانه بازار نشر خواهد شد.
.
این اثر که با هدف آسیب‌شناسی آموزش بازیگری و ارتقای سطح دانش نظری و عملی هنرجویان و علاقه‌مندان به این هنر تدوین شده، حاصل سال‌ها مطالعه و تجربه آموزشی مؤلف است. هومن بنائی در این کتاب تلاش کرده است تا با رویکردی ساختاریافته، خواننده را با سیر منطقی، دقیق و چندلایه‌ی اندیشه و تکنیک‌های بزرگان بازیگری جهان ... دیدن ادامه ›› آشنا کند.
.
در این کتاب به طور ویژه به اندیشه و متد چهارده تن از برجسته‌ترین نظریه‌پردازان و متدآفرینان تئاتر پرداخته شده است که عبارتند از: استانیسلاوسکی، مایرهولد، میخائیل چخوف، آنتونن آرتو، برتولت برشت، لی استراسبرگ، استلا آدلر، سانفورد مایزنر، پیتر بروک، آگوستو بوال، یرژی گروتوفسکی، یوجنیو باربا، مارینا آبراموویچ و آنا دیشر.
.
کتاب «چهارده نظریه‌پرداز و متدآفرین برجسته» در چهار بخش مجزا طراحی شده است که هر یک وجهی از آموزه‌های این متفکران را برای مخاطب روشن می‌کند:
بخش نخست: به معرفی شخصیت، زمینه تاریخی و بسترهای فرهنگی شکل‌گیری اندیشه هر نظریه‌پرداز می‌پردازد. بخش دوم: به عنوان قلب عملیاتی کتاب، شرحی جامع از اصول بنیادین آموزشی و اجرایی متدها ارائه می‌دهد. بخش سوم: به واکاوی تجربه‌ها، نقدها و بازتاب‌های جهانی هر متد در ساحت‌های منطقه‌ای و بینافرهنگی اختصاص دارد. بخش چهارم: با ارائه تمرین‌های پیشنهادی و اقتباسی، مسیرهای عملی برای تجربه مستقیم متدها را پیش روی هنرجویان قرار می‌دهد.
.
یکی از ویژگی‌های متمایز این کتاب، گنجاندن «جدول شناسایی» در انتهای اثر است که به صورت تطبیقی، سال‌های فعالیت، سبک‌های غالب و موقعیت جغرافیایی هر نظریه‌پرداز را به تصویر می‌کشد؛ ابزاری که به مخاطب کمک می‌کند تا مسیر تحول تئاتر را در بستر زمان و مکان به شکلی ساختارمند درک کند.
این اثر می‌تواند برای مدرسان تئاتر، هنرجویان بازیگری و تمامی کسانی که به دنبال درک عمیق‌تر از متدها و سبک‌های اجرایی جهان هستند، به عنوان یک منبع مطالعاتیِ راهگشا مورد استفاده قرار گیرد.
انتشارات «آماره» مسئولیت چاپ و توزیع این کتاب را بر عهده دارد و اخبار تکمیلی در خصوص زمان رونمایی و عرضه آن، به‌زودی اعلام خواهد شد.

نقد نمایش