تیوال حامد اصغرزاده | دیوار
S3 : 09:42:16
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
با من به زبان کودکی حرف بزن
نی بر من چون آدمکی برف بزن
۲ نفر این را امتیاز داده‌اند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
حیف شد آقای کارگردان ما
چه دلی میبرد فیلماش . چه غروری میکاشت تو وجودت.چه برقی میزد چشممون از مرامی که خرج میکردن قهرماناش... عین واقعیت بود . اگرم نبود دوست داشتی واقعیت اینطوری باشه که مسعود خان میگه.حیف که دیگه خیلی وقته اینطوری نیست.
کیمیایی بنظرم به خودش باخت. به غروری که فکر نمیکردیم بتونه از پا درش بیاره .به تعریف دوستایی مثل جواد طوسی و همین آقا پولادش.
قرار بود به نارفیقا "نه" بگه .نه به خودش. نتونست خودشو بکشونه تا این روزگار.
حیف .حیف .....
چقدر عالی نوشتید! واقعاً حیف!!
۱۳ آذر ۱۳۹۶
قربانت امیر جان.
۱۶ آذر ۱۳۹۶
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دستم خالیست و دکانم تهی.
غبار گرفته این حجره ی رو به زوال را. کم شده سوی چراغ و خریداری نیست.سقف کوتاه شده و شیشه ها تیره . قفسه ها خالیست،ولی خم شده.شاید از زور سربارهای گذشته.با این همه،یارای بستن این درب نیست از ذوق انتظار.انتظار دیدار.دیداریک سپیدار از پس آن شیشه های تار،که بهانه گشودن هر روز این سراست.

از: خود
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
این روزها
نه کسی در خانه را میزند و نه زنگ تلفن به صدا در میاید.این دو صدا که این اواخر،تنها همدمم بود نیز،دیگر به سراغم نمی آیند.مگر میشود کسی به سراغ آدم نیاید.اضطراب وجودم را گرفته.از ترس اینکه نکند مرده باشم،بعضی روزها بیرون میروم و زنگ در را امتحان میکنم.حتی با گوشی همراه به تلفن خانه زنگ میزنم.سالم بودن هر دویشان اضطرابم را بیشتر میکند.نکند صدای این دو را فقط من میشنوم.این روزها به اطمینان نبودن،نزدیک تر شده ام. ولی همه چیز عادیست.جز تنهایی.اتاقم مثل همیشه است.همه چیزش.تخت با همان ملحفه همیشگی گوشه اتاق خوابیده.دکمه ضبط را که فشار میدهم،صدای بنان را میشنوم.اما بنان مگر نمرده؟ "آمدی جانم به قربانت".لیوان پر از آب روی میز را آهسته هل میدهم.به زمین میافتد.میشکند.فرش خیس شده ولمس رطوبتش از همیشه دلچسب تر است.همه چیز که عادیست.من حتی مطمئنم ... دیدن ادامه » که گل داخل گلدان هم بزرگتر از روزهای گذشته شده.چهره ام هم در آیینه مثل همیشه است.عکس تو در قابهای کوچک و بزرگ،روی میز کنار هال و روی دیوار،مثل همیشه نگاه میکند.اما بنظرم لبخندی که میزنی واقعی تر شده.صدایی جز صدای بنان و جیر جیر گیره های پرده اتاق که باد تکانشان میدهد نمی آید.اما تنهایی بیشتر از همه اجزای خانه،خودش را به رخ میکشد.چه روزهایی شده این روزها.همه چیز عادیست،حتی بیشتر از همیشه.جز تنهایی.
و حالا بعد این همه وقت.صدای زنگ در آمد.من و اضطراب و اشتیاق با هم آماده شدیم که به سراغ مهمان برویم.جلوی در ایستاده ایم.با پای برهنه.این همه اشتیاق از کجا آمد.دستم به زبانه قفل دراست.باز میکنم و تویی.یکدیگر را درآغوش میکشیم و دست در دست از خانه دور میشویم.انگار من به دیدن تو آمدم.


از: خود
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دوستان عزیز تیوالی


«چوب‌ها شاعرند» عنوان نمایشگاهی از آثار احمد مشکور است که 26 مهرماه در گالری هنر شماره 2 فرهنگسرای ارسباران گشایش یافت.

به گزارش خبرنگار مهر، در این نمایشگاه احمد مشکور چوب های زیبایی را به نمایش گذاشته است که از فرم های خاصی برخوردارند و آنها را از دل بیابان گردی ها و کندوکاوهایش در طبیعت بکر بازیافته است.

این نمایشگاه تا 6 آبان ماه ادامه دارد و علاقه مندان می توانند از ساعت 9 تا 19 از این آثار در گالری هنر شماره 2 فرهنگسرای ارسباران به نشانی خیابان شریعتی، خیابان جلفا دیدن کنند.
عمو فرهاد قصه ها و البرز ملک پور این را خواندند
سهیلا و رعنا جمالی این را دوست دارند
جناب البرز ملک پور،عمو فرهاد
خانم جمالی و خانم سهیلا

میخواستم بدونم این نمایشگاه رو رفتین؟نظرتون راجع به آثار چی بود؟
۰۷ آبان ۱۳۹۳
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بچه میشوم.
بچه میشوم.ذوق میکنم،وقتی برایم کف میزنی.آنچنانکه سقف دهانم از پس خنده هایم دیده میشود.حرکاتم ناموزون میشود و بچه میشوم.بچه میشوم و کوچک و در این کوچکی محتاج.محتاج میشوم به همه آنچه نثارم میکنی.به همه آنچه کوچکم میکند در کنارت.هنوز نیاموخته ام که شادیم را مراقبت کنم و یا پنهان.هنوز هم وقتی نگاهم میکنی،همه اعضائم چشم میشود.کوچکترین نشانه ای از لبخند لبانت را بهانه ی خنده های بی پایانم میکنم و اگر بهانه ای نیابم،ادامه نگاهت چشمانم را خیس میکند و نیاز قطره قطره از آن سرازیر میشود.هنوز یاد نگرفته ام جز این دو را در نگاهت معنی کنم. هنوز یاد نگرفته ام....

از: خود
خیلی قشنگ بود
۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۳
ممنون aram frhang گرامی.
۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۳
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فنجانم
تهی شد
و چه تلخ بود
تنهائی
فنجانِ همیشه پر ِمقابل بود

از: خود
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
چینِ زیاد پرده ها
تفکیک سایه ها را سخت میکرد
ولی میارزید
که هر سایه ای
تصور عبور تو،در پس پرده باشد

از: خود
خیلی عالی
:)
۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۳
ممنون خانوم مرجانه
۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۳
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
در تیزر تبلیغاتی فیلم گفته میشه"با هنرمندی محمد رضا فروتن"
من که اصلا متوجهش نشدم.
هنرمندی!!
اگه اینطور باشه،برا ی شاهگوش باید گفت
"با اعجاز محسن تنابنده"
دوست عزیز متوجه منظورتون شدم. ولی "با هنرمنید..." یه قالب جا افتاده و متداوله برای نقش هایی که کوتاه هستند و بازیگر افتخار داده در اون بازی کرده.
۰۸ اردیبهشت ۱۳۹۳
آخ آخ که "اعجاز تنابنده" چه مثال بجایی بود !
۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۳
اصلا فک کنم اگه اینطور هم نبود.
در موردشاهگوش باید گفت:
"با اعجاز محسن تنابنده"
۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۳
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
دروغ است
روز و شب روزگار
خورشید
سالهاست مرده است


از: خود
چقدر تلخ...
۰۸ اردیبهشت ۱۳۹۳
درود بر شما حامد اصغرزاده

دیدگاهتان را نسبت به جهان عوض کنید، می بینید که خورشید هر روز با ما زندگی می کند و هنوز "زنده" است.
۰۹ اردیبهشت ۱۳۹۳
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
گرگ شو برایم
و این گله ی
تنهائی را
یا فراری بده
یا از دم خفه کن


از: خود
آخی دیگه بریده... یا مرگ یا رهایی
۰۹ مهر ۱۳۹۲
خوب بود عزیز.
فقط فراری رو درستش کن. یه (ر) جا افتاده.
۱۲ مهر ۱۳۹۲
وحید جان.ممنون از تذکرت.
۱۲ مهر ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تنهائیم را
به آسمان دوختم
همینگاه
که ماه
به تماشای تو نشسته
من
به تماشای ماه نشسته ام

از: خود
کاش
تنها یکبار
آوارهای خیالت را
پس میزدی
من
کشف می شدم
و تو
کاشفم


از: خود
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
گذشته.
گذشته، تکه هائی از یک فیلم شده وقتی نگاه میکنی. تمام با هم بودن ها مان در خانه و خیابان جذاب ترین صحنه ها را ساخته.صحنه هائی که وقتی لوکیشن و دیالوگ هایش به خاطرمان می آید،گاه آنقدر عاشقانه دل را میلرزاند که پنهانی به خود اسکار میدهیم.کدام داوریست که به صحنه ی دوچرخه سواری دوترکمان با خنده های از ته دل حداقل دیپلم افتخار ندهد؟کوچه های تنگ وتار خانه مان یادت هست؟گاه،زمان خداحافظیمان پای در،طولانی تر از همنشینیمان می شد.سه نفری.من و تو و تیر برق. تیر برق چوبی ئیکه تکه هایش را مدام با ناخنت می کندی وقتی از دستم عصبانی می شدی.تیر برق چوبی که پدر میگفت دیوار حیاطمان را هم او نگه داشته.چه بوئی داشت چوبش.

از: خود
جهت استفاده افراد بیشتری از نظر شما در مورد این فیلم، بهتر است زیر برگه این فیلم نیز نظر خود را بنویسید.
برگه فیلم گذشته: http://www.tiwall.com/cinema/lepasse
۱۳ شهریور ۱۳۹۲
تیوال جان
مطلب من اصلا راجع به فیلم "گذشته"نیست که!
۱۳ شهریور ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من همانم
ستاره ی آن روزها
درآسمانت
اگر...
این تلسکوپ لعنتی را
به روز نمیکردی


از: خود
اینم از بدیهای عصر تکنولژیه
۰۴ مهر ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
"تنهائی"
منتظر در بسته است
تا
از پنجره وارد شود
پس
بهتر است فکر کنم در زدی


از: خود
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
در پاسخ به نامه ای ازیک رفیق قدیمی:

نمیدانم،نوشته ات را انگار من نوشته ام.آرزویت آرزوی من است.حس وحالت در راه رسیدن به خانه مان ،حس وحال من است. تعریف تو از صورتم تعریف من است.فضای کوچک پای پله های ورودی به خانه تان همین حالا زیر پای من است.بخدا پای زنگ در خانه تان جای دست من است.آن حفره های نشسته در برف روی خیابان از پس بخارشیشه، رد پای من است. سنگینی نگاهی به پنجره اتاقی که آن هم اتاق من است و نیستی درونش،نگاه من است. وبه گمانم خانه تان خانه من است.اگر صدائی در این روزگار از خواب میپراندت صدای گریه من است.و اگر نشنیدی صدائی، نبودن من است.


از: خود
روانی قلمتان فوق العاده است. حظ بردم
۰۴ آبان ۱۳۹۲
لطف داری مصطفی عزیز
۰۷ آبان ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کافیست
از جایمان بلند شویم
غرور
جای ما مینشیند
و من و تو آرام
ایستگاه بعدی
پیاده میشویم


از: خود
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمیدونم چرا
ولی هروقت یا بی وقت!تو یه کوچه کم رفت و آمد،خواستم برا دور زدن دنده عقب برم،یهو تو آئینه یه پیرمرد یا پیرزن یا یه بچه با دوچرخه یا یه موتورسوار رو دیدم که اون هم همون لحظه میخواد از پشت ماشین رد بشه!

از: خود
هیچی جز بد شانسی نیست
۲۶ مرداد ۱۳۹۲
مجتبی عباسی
یعنی هر وقت و بی وقت؟؟
۰۱ شهریور ۱۳۹۲
بله هروقت و بی وقت :)
\
۰۱ شهریور ۱۳۹۲
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
بی مقدمه خندیدم
گفت:مگه دیونه شدی؟
خودمو جم و جور کردم.

کمی بعد...
دیگه نمی خندیدم
و دیونه شدم.

از: خود